monada girl

 

เมื่อวาน...

 มีแล็ปเคมี เรื่อง การทำปฏิกิริยาของ Na กับน้ำ

นั่งเรียนก็ทำๆ ไป เอาก้อนโซเดียมก้อนเล็กๆ ลอยบนน้ำ เอากระจบนาฬิกาปิด

แล้วนั่งดูมันวิ่ง เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น  

แต่แล้ว

 

อาจารย์ ก็ประกาศหน้าห้องว่า

 

"วันนี้ ครูมีเซอร์ไพร์ให้พวกเธอดูกัน ครูว่านั่งดูก้อนเล็กๆ ไม่สะใจ มาดูก้อนใหญ่ๆ เลยมะ

ใหญ่ด้วย แถมใส่ลงในน้ำร้อนด้วย รับรองตื่นเต้นแน่ๆ "

 

แล้วครูก็ขออาสาสมัคร 2 คน เป็นผู้ใส่ก้อนโซเดียมและกระจกนาฬิกา

พอถึงเวลา

นึกภาพ มีโต๊ะอยู่หนึ่งตัวตรงกลาง

มีบีกเกอร์ ใส่น้ำร้อน สองใบ

ก้อนโซเดียมก้อนใหญ่อีก สองก้อน

คนใส่ 1 คน และคนปิด 1 คน

 พร้อม กับนักรุง (นักเรียน+นักมุง) อีก 38 คน รัศมี 1 เมตร (เพราะกลัว 55+)

เมื่อทุกอย่างพร้อมก็เริ่มการทดลอง

 

คนใส่ก็ใส่ คนปิดก็ปิด คนดูก็ดู

ผ่านไป 1วิ 2วิ 3 วิ

ครูก็บอกแกมยิ้มแบบมีเลศนัยว่า "เห็นมะ ไม่เห็นมีอะไรเลย ไม่เห็นต้องกลัว"

 

พอครูพูดเสร็จก็ตามด้วยเสียง

ตู้มมมม!!

 

 

เพล้งงง!!

อยู่ๆ บีกเกอร์ก็มีไฟแลบ แล้วกระจกนาฬิกาที่น่าสงสารที่ถึงคราวเคราะห์

ก็ลอยลงมาตกตรงหน้า

วงงี้ แตกกระเจิง

 

แล้วครูก็บอกว่า

"เห็นมะ ไม่เห็นมีอะไรเลย แค่  ระเบิด เอง ฮ่าๆๆ "

แล้วจารย์ก็หัวเราะอย่างมีความสุข ที่ได้แกล้งเด็ก แล้วต่อด้วยการอธิบายปฏิกิริยาต่อ

โดยไม่สนใจเสียงของหัวใจเด็กที่เต้นตุ้มๆ ต่อมๆ

 

- - จารย์คร้าบบบบบบบ จารย์ทำพวกหนูหัวใจแทบวาย รู้ปะ

 

ของแถมที่น่ากลัวยิ่งกว่า...

 

หลังผ่านไป 5 นาที

อุปกรณ์ยังเหลือ ครูเลยให้ทำอีกรอบ ทุกอย่างเหมือนเดิม

คนใส่คนเดิม คนดูก็คนเดิม

ต่างกันก็แค่

รัศมี เพิ่มเป็น 3 เมตร จากโต๊ะ เท่านั้นเอง- -

ทุกอย่างพร้อม ก็ลงมือทำระเบิดอีกรอบ

 

แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า...

 

คนใส่ก็ใส่ ตามปกติ (แล้ววิ่งหายไป)

แต่ไอ้คนปิดนี่สิ มันดันกลัวแล้ววิ่งตามไปด้วย และที่สำคัญ!! มันลืมปิดกระจก

 

พอเห็นว่ามันไม่ปิดเท่านั้นแหละ ทุกคนต่างวิ่งหนีไปหน้าห้องอย่างรวดเร็ว

ขนาดครูยังหนีไปห่างๆ พร้อมกับไอ้คนปิดที่เกาะครูซะแน่น

 

หัวใจก็ตุ้มๆ ต่อมๆ ยิ่งเต้นแรงยิ่งกว่าจังหวะสามซ่า

จะระเบิดไหมว่ะๆ

หลังผ่านไป 10 นาที (ที่เกาะกันเป็นปลากระป๋องกันอยู่หน้าห้อง)

ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหตุผลเพราะครูอธิบายนานเกินน้ำจึงหายร้อน

เฮ้อ... รอดตายทั้งห้อง

 

สรุปผลการทำกิจกรรม

1.ข้อคิดจากเรื่องนี้คือ อย่าไปเชื่อครูเคมีที่บอกว่า "ไม่มีอะไรเกิดขึ้น"

2. ทำให้ได้เห็นการสามัคคีของคนทั้งห้อง ที่นานๆ ได้เห็นที

    (พร้อมใจกันหนี โดยมิได้นัดหมาย)

3. ทำให้รู้ว่าแล็ปเคมีมีเรื่องน่าตื่นเต้นมากกว่าที่คิด

 

 เฮ้อ...รอดตายไปอีกวัน